Tagi

, , , , , ,

Dzieci uwielbiają rysować i malować, w ten sposób wyrażają własne „ja” i swoje emocje. Z małych arcydzieł naszych pociech możemy odczytać wiele wewnętrznych przeżyć dziecka, to świetna okazja, żeby spojrzeć na świat jego oczami. Na co powinniśmy zwrócić szczególną uwagę?

Wielobarwność rysunku świadczy o istotnej roli emocji dla dziecka. Różne odcienie szarości symbolizują niepokój, lęk i niepewność. Nagromadzenie plam czerwieni, oranżu i żółci to oznaka agresji oraz zaniepokojenia. Używanie jasnych, ledwo widocznych kolorów to próba ukrycia swoich emocji. Przewaga ciemniej kolorystyki jest oznaką depresji, a częste zastosowanie barwy czarnej sprzyja poczuciu zagrożenia i tłumienia w sobie agresji. Natomiast jasne, czyste i przejrzyste barwy są wyrazem poczucia bezpieczeństwa i pogody ducha.

Z postaci ludzkiej narysowanej przez dziecko również możemy wiele odczytać. Rysowanie bardzo małych osób to oznaka skłonności do skupienia się na osobistych odczuciach i zamknięcia na świat, a także nieprzystosowania społecznego. Pojawienie się na obrazku bardzo dużego człowieka to symbol wybuchowej, żywiołowej i zaborczej natury oraz nadmiernych aspiracji dziecka. Brak dłoni oznacza zakłopotanie i nieprzystosowanie do wspólnoty. Brak rąk to z kolei poczucie winy i bezradność. Ręce założone na piersiach oznaczają wrogość i podejrzliwość, natomiast ręce umieszczone za plecami świadczą o niechęci do nawiązywania kontaktów międzyludzkich. Agresywność słowną i brak dojrzałości zdradzają wyszczerzone zęby. Członkowie rodziny rozmieszczeni na rysunku w dużych odległościach, bez możliwości dotknięcia się wyrażają słabe więzi rodzinne lub konflikt rodzinny.

Sposób rysowania danych elementów przez dziecko i nadanie tym samym charakterystycznych cech graficznych namalowanemu obrazkowi jest również odzwierciedleniem wewnętrznych przeżyć. Silne, mocne i gwałtowne linii to przejaw skłonności do kierowania uwag na świat, pewność siebie oraz nadpobudliwość ruchowa. Słabe, ledwo widoczne i niewyraźne linie zawierają w sobie introwertyzm, lęk, nieśmiałość i niepewność. Poczucie niskiej wartości i brak pewności siebie odzwierciedla zarysowanie wcześniej stworzonego rysunku. Niski poziom staranności to wyraz silnego napięcia psychicznego, natomiast wysoki poziom staranności zdradza dobre przystosowanie oraz rozwój na wielu płaszczyznach.

Umieszczenie najważniejszego elementu w wykonywanym obrazku również ma na celu pokazanie danych stanów emocjonalnych dziecka. Centralne usytuowanie postaci to przejaw spokoju, harmonii oraz poczucia bezpieczeństwa. Rozmieszczenie najistotniejszej rzeczy w górnej części pracy to przejaw tendencji izolacyjnych i skłonności do ucieczki. Narysowanie kluczowej postaci w dolnym fragmencie obrazka jest wyrazem predyspozycji depresyjnych oraz poczuciem zagrożenia.

Dzieci przykuwają naszą uwagę na wszystkie możliwe sposoby, ich rysunki są jednym z wielu. Pamiętajmy jednak, żeby ostrożnie analizować obrazki autorstwa maluchów i powstrzymać się od nadinterpretacji. W razie jakichkolwiek obaw – najlepszym rozwiązaniem jest udanie się z rysunkami do psychologa dziecięcego, który fachowo oceni realne zaburzenia w psychice dziecka.

Reklamy