Tagi

, , , ,

Niezwykle ważną rolę w nabywaniu umiejętności mówienia odgrywa stymulacja werbalna.  Wpływa ona na rozwój słownictwa, oraz rozumienia zasad gramatycznych. Należy  zatem  przyjąć, że nigdy nie jest za wcześnie (jak i za późno), na to, by dawać dziecku właściwy przykład, czytać mu i mówić do niego. Proponowane techniki które można wykorzystać w kontakcie z dzieckiem to:

  • Zachęcaj dziecko do komunikowania się z otoczeniem i reaguj na te próby. (…) opowiadaj dziecku o tym, co się dzieje.(…);
  • Daj się prowadzić dziecku. (…) komentuj to, czym ono się interesuje w danej chwili.(…)
  • Opowiadaj  o przedmiotach, które można zobaczyć, i o aktualnie rozgrywających się wydarzeniach. (…)
  • Używaj krótkich zdań. (…), których długość zaledwie o jeden lub dwa kroki wyprzedza zdolności językowe dziecka. (…)
  • Używaj prostych zdań.(…)
  • Używaj powtórzeń. (…), a od czasu do czasu mów to samo na różne sposoby, (…)
  • Używaj przesadzonej intonacji i akcentuj ważne słowa.(…) na których dziecko powinno skupić uwagę.(…)
  • Używaj prostego, konkretnego słownictwa. (…)
  • Używaj słów o szerokim zastosowaniu.(…), których można używać w odniesieniu do wielu przedmiotów i wydarzeń. (…)
  • Usiądź na poziomie dziecka. (…) Jeśli będzie widział twoją mimikę i nawiąże z tobą kontakt wzrokowy, łatwiej zrozumie, co do niego mówisz.
  • Bądź nastawiony entuzjastycznie. (…) dziecko zorientuje się, że rozmowa z nim jest dla ciebie ciekawa i przyjemna.
  • Angażuj dziecko w różne czynności.(…)Języka najlepiej się uczyć podczas praktycznych zajęć.
  • Mów powoli i wydłużaj przerwy. (…) aby dziecku było łatwiej rozróżniać poszczególne dźwięki i słowa. (…)
  • Twórz okazje do komunikacji.(…)
  • Staraj się nie zdominować ‚rozmowy’.(…)
  • Unikaj zbyt dużej liczby pytań i poleceń.(…)
  • Okazuj swoje oczekiwania. (…) Dzięki temu zrozumie, że oczekujesz od niego reakcji.[1]

 Koniecznym wydaje się także uświadomienie i uczulenie rodziców oraz opiekunów dzieci, na wadliwy sposób artykulacji określonych głosek, czyli ewidentną wadę wymowy, tzw. Dyslalię właściwą. Dziecko nie zmienia wtedy trudniejszej głoski na łatwiejszą, ale tworzy głoskę fonicznie zniekształconą – nie istniejącą w zasobie głosek polskich.[2]

Niekiedy nie czynią oni z tego powodu problemu, widząc że dziecko bez kłopotu porozumiewa się z otoczeniem. Jednak nieprawidłowa realizacja głosek wpływa zarówno na samą estetykę wypowiedzi, jak i płynność, swobodę posługiwania się językiem mówionym,i rozwój słownictwa. Zatem i w tym przypadku należy wspomóc dziecko w nabywaniu prawidłowego sposobu artykulacji głosek.


[1]    L. Dyer, Mowa dziecka. Zrozum i rozwiń mowę dziecka, W K. E. Liber, Warszawa 2006, s. 20-22

[2]    K. E. Diener, Profilaktyka zaburzeń mowy. Przewodnik dla rodziców, opiekunów, nauczycieli i lekarzy, WP ZNP, Kielce 1999, s. 19

Reklamy