Tagi

, , ,

Prawidłowy rozwój mowy u dziecka jest niezwykle pożądanym i cennym zjawiskiem pozwalającym mu na właściwy rozwój psychoruchowy. Natomiast skutki zaistniałych zaburzeń rzutują zarówno na jakość komunikacji, rozwój szkolnej kariery, ale także niosą ze sobą problemy natury emocjonalnej.

Niezwykle ważnym jest zatem zapobieganie wszelkim zaburzeniom w nabywaniu zdolności mówienia, jak i jak najwcześniejsze korygowanie powstałych już trudności artykulacyjnych. Niejednokrotnie do klas pierwszych trafiają dzieci z brakami zarówno w zakresie wymawiania głosek, jak i budowania wypowiedzi ustnych. Mówią one w sposób niedbały, niewyraźny, krzykliwie bądź też cicho. Około 20 % dzieci  ma wady wymowy. W tej grupie dzieci są uczniowie z zaburzeniami mowy, wynikajacymi z nieprawidłowego funkcjonowania narządów artykulacyjnych (wargi, język, podniebienie, uzębienie). Liczną grupę stanowią dzieci z wadami mowy, wynikajacymi z opóźnionego procesu rozwoju psychoruchowego. O dzieciach tych mówi się często, że są mniej sprawne manualnie.

Wczesne badanie mowy u dzieci pozwala na to, by wszelkie wady wymowy i zaburzenia mowy mogły być usunięte podczas właściwie prowadzonych zajęć dydaktycznych, bądź  z pomocą  specjalisty. Badanie mowy dziecka obejmuje wówczas:

a/ wywiad z rodzicami, opiekunami na temat ogólnego rozwoju dziecka, przebiegu rozwoju mowy, warunków środowiskowych;

b/ badanie słuchu fonematycznego;

c/ badanie motoryki narządów artykulacyjnych (warg, języka i podniebienia miękkiego);

d/ badanie sposobu artykulacji wszystkich głosek występujących w języku polskim.

Działania te mają zapobiec pogłębianiu się istniejących już problemów w komunikacji językowej dziecka.

Jakże istotną rolę zatem spełniają ci, którzy mają w swoim otoczeniu dzieci, bądź też aktywnie się nimi zajmują. Jak ważne jest aby sami dbali o prawidłową wymowę. Myślę, że tym, którzy czynią to zawodowo, nie trzeba przypominać o tych ważnych niuansach zawodu. A czy tak na codzień jest to poważnie traktowane, odpowiedzmy sobie sami.

Reklamy