Tagi

, , ,

Niezwykle istotnym w pracy z dzieckiem jest podejmowanie wszelkich działań zanim jakiekolwiek błędy w wymowie mogą się pojawić. Mogą one nie tylko zapobiec wszelkim kłopotom komunikacyjnym dziecka, ale i przeciwdziałać ich powstawaniu. Wyróżnić zatem można za L. Kaczmarkiem kilka ważnych założeń, których przestrzeganie może pomóc dziecku w prawidłowym rozwoju umiejętności porozumiewania:

 1. matka szczególnie w okresie ciąży musi dbać o zdrowie swoje, a zarazem i dziecka, bowiem dochodzi wówczas między innymi do kształtowania się narządów mownych płodu;

2. należy w sposób poprawny rozmawiać z dzieckiem ( wolno, wyraźnie i dokładnie);

3. trzeba reagować na każdą aktywność uczuciową i słowną dziecka, aby swoją obojętnością nie zagasić motywacji do ich rozwoju;

4. pozwalać w sposób nieskrępowany realizować dziecku potrzebę ruchu, zabawy, które to stają się motorem do rozwoju mowy;

5. w przypadku nieprawidłowości w budowie narządów mownych należy niezwłocznie szukać pomocy specjalisty;

6. jeżeli dziecko jest leworęczne, nie należy zmuszać go do posługiwania się ręką prawą szczególnie w okresie rozwoju mowy, czym możemy wpłynąć na zaniechanie działań manipulacycjnych przez dziecko. Naruszanie w tym okresie naturalnego rozwoju sprawności ruchowej przeszkadza normalnemu wykształceniu, umiejscowieniu i w części funkcjonowaniu nie ustalonego jeszcze mechanizmu mowy, prowadzi po prostu do opóźnienia umiejętności mówienia, a bardzo często do zaburzeń mowy, w szczególności do jąkania.

7. z uwagą i powagą traktować próby komunikacji językowej dziecka, aby swoją postawą nie zniechęcić z nabywania tej tak ważnej umiejętności;

8. należy zrezygnować z komunikowania się z dzieckiem za pomocą tak zwanej „mowy dziecięcej”, by w zamian dać dobry przykład wymowy;

9. niezmiernie ważnym jest takze aby dbać o prawidłowe funkcjonowanie i rozwój odbiorczego składnika mowy – słuchu, który jest niezbędnym podłożem do przyswajania systemu językowego;

10. obserwując dziecko podczas zabawy, kiedy to opowiada swoje przeżycia nie należy mu w tym przeszkadzać, poprawiać w sposób bezpośredni, czy też zawstydzać, chcąc skłonić tym samym do prawidłowej artykulacji;

11. nie wolno hamować potrzeby pytań czy też opowiadania różnych zdarzeń, mimo, że odbiegają one jeszcze od normy, co pozwoli dziecku na dalszy rozwój swobody wypowiedzi, wyrażania myśli i uczuć;

12. w przypadku powstania zaburzeń mowy należy skutecznie szukać pomocy dla dziecka, i wytrwale współpracować ze specjalistami.

 Te wszelkie działania mają jeden podstawowy cel – zachęcać dzieci do budowania wypowiedzi. Niech będzie spontaniczna i słuchana przez nas dorosłych, a nie tylko pomożemy dzieciom w nabywaniu tejże zdolności, ale także pokażemy, że są ważne a to co wyrażają w swoich słowach jest docenione i uszanowane. Jest jeden ważny warunek jaki dorośli muszą spełnić, po prostu zwolnić, pochylić się nad małym człowiekiem, potraktować go poważnie. Taka postawa dorosłych pozwoli młodemu mówcy rozwijać skrzydła i wrastać w świat komunikacji, wysyłać jasne i cenne komunikaty, jak i umiejętnie odbierać wypowiedzi innych!

Reklamy